Steeds meer mensen schrijven zelf de eigen rouwadvertentie. Men gebruikt het overlijdensbericht als laatste groet, een laatste portret of om postuum nog even het hart te luchten. De persoonlijke rouwadvertentie wordt steeds populairder, het plaatsen van een rouwadvertentie met standaardteksten lijkt daarmee verleden tijd te worden.

Voorbereiden op de dood

In tegenstelling tot vroeger hebben mensen langer de tijd om zich voor te bereiden op de dood. We leven niet alleen langer, de medische wetenschap maakt het ook mogelijk het leven langer te rekken wanneer er een ernstige ziekte wordt gediagnosticeerd. Ook de ontkerkelijking en de veranderende visie op de dood maken dat mensen deze tijd anders invullen. Zo is het al langer gebruikelijk om de eigen uitvaart te regisseren.

Eigen uitvaart regisseren

Vroeger vond de uitvaart met name plaats voor de nabestaanden. Op dat gebied heeft er een kentering plaatsgevonden. Men wil graag zelf de regie houden over de uitvaart. Zo maakt men bij leven vaak al gedetailleerde keuzes van de spreker tot de liederen en de inhoud van de koffietafel. Het organiseren van de uitvaart is ook een vorm van verwerking geworden: men bereidt zich op deze manier voor op het loslaten van het leven. Uitvaarten zijn door deze ontwikkeling veel persoonlijker en warmer dan vroeger vaak het geval was.

Goed beeld schetsen

Men hecht nu ook meer waarde aan datgene dat men achterlaat. Daarom wordt er steeds vaker zelf een rouwadvertentie geschreven. Rouwadvertenties wijken steeds meer af van de standaard dan vroeger. Veel mensen gebruiken de rouwadvertentie om een goed beeld van zichzelf neer te zetten, een laatste groet achter te laten of dankbaarheid uit te spreken. Soms vormen tips en waarschuwingen zelfs een wezenlijk onderdeel. Het maken van de eigen rouwadvertentie wordt zo ook een rouwproces. In sommige gevallen wil men zelf het overlijdensbericht schrijven, omdat men er niet op vertrouwt dat de nabestaanden een volwaardig beeld kunnen schetsen.

Postume sneer

Zelfgeschreven rouwadvertenties zijn niet altijd positief. Met regelmaat komt het voor dat men postuum het hart wil luchten of nabestaanden op hun plaats wil zetten. Ook nabestaanden wijken bij het opstellen van een overlijdensbericht steeds vaker af van de norm. Dit is meestal niet bedoeld om een laatste sneer uit te delen. Veel mensen vinden het belangrijk om de overledene als een mens met goede en slechte kanten te portretteren. In tegenstelling tot vroeger zijn doden niet langer heilig, een waarheidsgetrouw beeld wordt anno 2019 meer gewaardeerd.

Bron: Telegraaf.nl