Maar liefst 55% van de volwassenen met ouders heeft nog nooit met hen gesproken over de dood en eventuele uitvaartwensen, dat blijkt uit een onderzoek van NL-Eyes dat in opdracht van Monuta is uitgevoerd. De belangrijkste reden voor het vermijden van dit onderwerp is volgens Leoniek van de Maarel (rouwdeskundige) dat zij elkaar willen beschermen.

Niet praten over eigen afscheid

Ongeveer de helft van de ondervraagden zegt zelf niet met dierbaren te spreken over de uitvaartwensen. Zij stellen dit liever uit totdat zij weten dat het moment van sterven dichterbij komt, bijvoorbeeld totdat zij ongeneeslijk ziek worden. In de praktijk komt het echter vaak voor dat een overlijden niet vooraf wordt gegaan door een ziekte. Veel mensen overlijden relatief onverwacht. Wanneer er dan nooit gesproken is over de uitvaartwensen, komt er veel op de schouders van de nabestaanden terecht.

Wet van dubbele bescherming

Mensen die hun uitvaartwensen wel bespreken, doen dit in de meeste gevallen met de partner. De kinderen worden slechts in de helft van de gevallen op de hoogte gebracht van de uitvaartwensen. Ouders bespreken dit soort zaken liever niet met de kinderen, omdat zij hen niet willen belasten. Bovendien willen zij de tijd die ze met hen doorbrengen liever ‘gezellig’ houden. Tegelijkertijd willen de kinderen het onderwerp niet aansnijden omdat zij zelf niet willen denken aan het verlies van een ouder. Daarnaast willen ze hen geen verkeerde indruk geven door al bij leven bezig te zijn met hun dood. Volgens Van de Maarel wordt dit de wet van dubbele bescherming genoemd.

Vooral 65-plussers stellen het gesprek uit

Nederland telt circa 1 miljoen 65-plussers waarvan zeker 33% de uitvaartwensen nog niet met een dierbare heeft besproken. Er zijn daar binnen het onderzoek drie redenen voor gevonden. Ten eerste willen zij het gesprek uitstellen tot het onvermijdelijk is geworden. Een tweede reden is dat zij het wel willen bespreken, maar dat zij er geen geschikt moment voor kunnen vinden. Een derde reden is dat zij hun dierbare er niet meer willen belasten.

Eigen sterfelijkheid accepteren

Volgens Van de Maarel is het niet verwonderlijk dat juist deze groep het gesprek liever uitstelt. Naast bovengenoemde reden wijst zij ook op de moeite die het kan kosten om de eigen sterfelijkheid te accepteren. Voor mensen van 65 jaar en ouder is de dood een realistisch voorland. Om met een ander te kunnen praten over de uitvaartwensen zal men eerst moeten kunnen accepteren dat men ooit dood zal gaan. Is een gesprek te moeilijk? Dan kunt u uw uitvaartwensen altijd opschrijven. U hoeft dan slechts één keer aan uw partner en uw kinderen te zeggen waar de papieren liggen die zij na uw dood kunnen inzien.

Bron: Monuta.nl